Perdeyi açıp pancurları açmamı istiyordu. Herhalde, son bir kez gün ışığını, Tanrı’nın ışığını, güneşi seyretmek istiyordu. Perdeyi açtım; ama başlayan gün hüzünlü ve kederliydi, ölen adamın sönmekte olan zavallı hayatı gibi.
·
36 Gösterim
2 Yorum
Bu satırlar bir anda "Bir İdam Mahkumum Son Günü" kitabını hatırlattı. His aynı, olaylar farklı.
Olaylar bambaşka Eylül Hanım. Ama bu alıntı gerçekten de ortak bir alıntı gibi :)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.