Derinine çizik atılan bir kalbin tam ortasında yaşamaya çalışıyorum
Nefesimi tedarikli kullanarak lütfedileni daha fazla eksiltmeden tükeniyorum
Korkularim hapis emri verdiğinde ise
Ellerimi uzatmakla hükümsüzlüğümü kabullenmem arasında gidip geliyorum
İnziva vakti cok uzak
Düşündükçe derinlerde yaşamaya mecbur bırakılıyorum
Nerelerde hırpalanıp nerelerde kök salmaya başlamışım anımsayamıyorum
Çarçabuk geçen seneler kararlığında bağımsızlığımı ilan ediyorum
İlmek ilmek dokuduğum duygular ağında boğulduğum anlara bir çentik atıyorum
Sensizlikle sınandığım her bir anı
Yaşattığın günler anısına sonsuzluğa emanet ediyorum
Yetersiz bakışların maruz bıraktığı hayallarin katline sesleneceğim snı bekliyorum
Bir tebessüme harcanmış yılların hesabini katre katre soracağım günlere hazırlanıyorum
Maktülü bulduğum vakit
Tecrite ayırdığım seneleri tek kalemde sileceğim günleri tek tek sayıyorum ....
19/9/2025
Pınar PEKĞÖZ