Eskiden iki günde bir kitap bitirirdim şimdi son bir ayda bir kitap okumuşum. Aynı kitaplar dönüp duruyor elimde. Ruhen tam olmayınca kitapları da tamamlayamıyor insan.
Sadece kitap okuyamama olması da ayrı üzücü hocam.. İnsan rûhen öyle bir çöküş yaşıyor ki bazen ; rutin olarak yaptığı şeyleri bile yapamaz hâle geliyor. Râbbim mânevi hâllerimize tükenmez sekînetler bâhşeylesin.. Rûhen de fiziken de dingin kılsın bizleri.. 🥀
Hepimizin üzerinde bir ölü toprağı. Hayata karşı tek sığınağımız kitaplar ama hayat bazen ona da imkan tanımıyor. Geçecek bu günler de. Nâzım misali: Güzel günler göreceğiz, güneşli günler.
Öyle hocam gerçekten.Haftalara köklü eserler sığdırırken bu oran bazen aylara dönüşüyor.Bu da hayatın yoruculuğunun en acı kanıtı bence.Ama bizler bununda üstesinden geleceğiz 🌸😌