Kitabın ilk yarısı benim için sancılı geçti. Tristan inanılmaz sinir bozucuydu. Beyinsiz bir velet gibi avarelik yaptı sürekli. Neyse ki son yarı hareketleri biraz olsun düzeldi.
Genel olarak kurguyu beğendim ben. Neil Gaiman’ın zihnini oldum olası sevmişimdir zaten. Mitolojilerle bağlantı kurması çok hoşuma gidiyor bu kitapta da bolca kurmuş ve easter eggler gizlemişti hoşuma gitti. Ben ayrı ayrı hikayeleri birbirine bağlama olayını çok severim yazar da çok güzel başarmış bunu:
Önce Tristanla tanışıyoruz kendisi arka kapakta olduğumuz sevdiği kız için kayan bir yıldızı getirmek üzere yollara düşen avel oğlanımız. Ardından üç yaşlı cadı kız kardeşle tanışıyoruz. Onlar da kayan yıldızın kalbinin kendilerini gençleştireceğine inanıyorlar. Bir de Fırtınahisarı Lordu ve oğulları var. Lord ölmek üzere ve vasiyeti de oğulları arasından her kim “Fırtınahisarı’nın gücü” adlı topazı ele geçirirse onun bir sonraki Fırtınahisarı Lordu olacağı şeklinde. Böylece kardeşler de yıldızın peşine düşüyor (topaz yıldızda).
Kitap boyunca bu üç farklı yolun kesişmelerini okuduk. Bazen birbirlerine yardımcı oldular bazense çatıştılar. Bu arada kitapta yıldız insan formunda. Okuması güzel bir histi. İlgi çekici buldum.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.