Kitabın sonlarına doğru karakterlerden birisi: "Değişiklik enerjiyi serbest bırakır, belki şu anda hiç haberinizin olmadığı bir enerjiyi." diyor. Bu cümleyi okuyunca, evet dedim, Stella'nın hayatında değişimin başladığı an farkında bile olmadığı ve her gün rengi değişen bir enerji çıktı ortaya. Bazen karanlık, bazen puslu, bazen net ve bazen de gri.
İnsan monotonlukta bir güven buluyor sanırım. O düzenin rahatlatıcı bir yanı var. Ya da farkında olmadığımız bir tekdüzeliğe sıkışıyoruz.
Stella'nın çekirdek ailesi de bu sakin düzenli yaşamı paylaşıyor. Jason çoğunlukla iş için uzakta, kızı anaokuluna gidiyor ve Stella'nın ölüme yakın insanlara, evlerinde bakıcılık yaptığı bir işi var. Fakat bir gün, bir yabancı kapıyı çalıyor. Stella'nın tanımadığı bu adamın ilk etapta tek isteği onunla konuşmak. Stella'nın ise bunun için bir sebebi yok. Hiç tanımadığı bir adamla neden konuşsun? Ve kapının hiç açılmadığı bu ziyaretler günler geçtikçe posta kutusuna bırakılan notlar ve başka şeylerle devam ediyor. Stella'nın tüm düzeni bozuldu ve huzursuz.
Takıntılı bir adamla ilgili bir gerilim kitabı değil bu. Tamamen kadının güvenli yaşantısındaki değişimin onun üzerindeki etkisini psikolojik olarak işleyen bir kurgu. Ve yazar bunu muazzam bir anlatımla yapıyor. Dilinin sadeliğinde şaşırtıcı bir derinlik var. Herhangi bir insanın günlük yaşamının detayları düşündürür mü, evet düşündürüyor. Keyifle okudum, tavsiyemdir.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.