Kafamda bir ton düşünce
Koyu defterime içini döküyor
Sayfada ki kelimeler mayın tarlası
Ateşini Saçıyor her yere
Nereye dokunsam yara açıyor
Ama içimi boşaltmakta şart
İkisinde de kaybetmeye yakın biriyim
Lavanta kokulu mum bana eşlik ediyor
Sevilmemeyi yazıyorum
Ateşimi ona verirken suyla söndürülüyorum.
Bileğinde bir kelebek dövmesi
Ah.. bir kelebek olmak bile güzeldir
Mor tonlarına bulanmış
bir kelebek bileğine yer edinmiş.
O bile yer edinmiş
ben ise onun reddetilmesine yer edinmişim.
Gözlerine güzel gözükmediğimi anladım
Napayım dışım böyle,
sen benim kaç kere kendimle savaştığımı, gözyaşı döktüğümü,
nefret ettiğimi bilir misin?