Kendilerini doğuştan yönetici, diğerlerini de itaatkar görenler kısa sürede küstahlaşır; insanoğulları arasından seçilen bu şahısların zihinleri, daha en başta kendilerini önemli kişiler olarak görme duygusuyla zehirlenir; içinde hareket ettikleri dünya maddi bakımdan dünyanın geri kalanıyla o kadar farklılaşır ki onun gerçek ihtiyaçlarını bilme konusunda pek az şansları olur; sonuç olarak bu kişiler yönetime geçtiklerinde bir bakarsınız ki, hüküm sürdükleri topraklardaki en cahil, bu işe en az uygun olanlarmış.