Bir Deli Serçe
"Aşık olmak, bir yerde kendini yıkmak gibi bir şey. Sadece o olmayı istemek, onunla, onun gibi. İç içe geçmek ve benliğini onun benliğinde unutmak. Zamandan ve mekandan bağımsız hissetmek. Uyurken yahut gözlerin açıkken fark etmez. Hep onu görmek. Ölmek ve dirilmek. Kendini yakıp yıkıp doğmak demek. Sonra bir gün tamamen tükenmek. Bir daha doğamayacak denli tükenmek hem de."
Mehmet, İstanbul İşletme Fakültesi'ni bitirmiş fakat çalıştığı yerlerde uzun süre tutunamayıp Kadıköy'de bir pizzacı dükkanı açmıştır. Gündüzleri işle uğraşan Mehmet, geceleri tam bir alkol bağımlısıdır. Öyle ki adı 'İki bira bir tekila Mehmet' olarak anılmaktadır. Bu hayatta Mehmet'in tek dostu vardır o da Ali. Küçük yaşta babasının ölümüne şahit olmuş, annesi o günden sonra sevgisini gösterememiş, çok sevdiği Asuman tarafından terk edilmiş, nasıl seveceğini ve nasıl sevileceğini bilememiş birisi...
O cumartesi gecesi gelen pizza siparişini kendi götürdü Mehmet. Ama karşındaki kişinin sıradan bir müşteri olmadığını anlaması uzun sürmedi. Kendisini sapıklıkla suçlamış, üstelik merkeze de şikayet etmişti. Mehmet ise o kapıdan uzak durmaya çalıştıkça sanki görünmez bir el tarafından o kapıya doğru itiliyordu. Deli miydi kocası onu terk mi etmişti bilmiyordu ama Yasemin onun için artık Bir Deli Serçe idi.
Fakat Yasemin ne deliydi ne de kocası onu terk etmişti. İşin aslı bambaşkaydı. Mehmet zaman içinde bunu öğrenecek, hep onun yanında olmak isteyecekti. Çünkü onun yanındayken kendi olabiliyordu. Rol yapmasına gerek yoktu...
Çocukluk travmaları, görülmeyen insanlar, psikolojik ve fiziksel şiddet, yaralı kalpler ve geçmişin yüklerini sırtlanmalar... Tanıdık gelecek size bir yerlerden. Belki kendinizden belki de etrafınızdaki insanlardan. Okurken oldukça düşünecek ve sorgulayacaksınız...
Aslında hepimizin içinde Bir Deli Serçe var. Uçmak isteyip uçamayan, kanatlarını özgürce çırpmak isteyip çırpamayan...
Harcanacak kadar çok, yeri kolayca doldurulabilecek kadar ucuzdu insanlık.
İnsan pisliği, toz beziyle silince temizlenmezdi. İnsanın pisliği kalbe sinerdi.
Kalp ağrısı çürük diş gibidir. Dışarıdan sağlam ama hava aldıkça sızım sızım sızlatır.
Sözcükler, bir kuşun kanadında şeytan olurlardı, ötekinde melek. Kabahatli olan sözcükler değil zihniyetlerdi.
Acı, inkar edildikçe kabuk bağlamazdı ki. Aksine daha derinlerde büyürdü hicran. Ve bir gün patladığında kana karışır, tüm hücreleri sarardı. Derken acı yeni normali olurdu insanın.
Zaman aşkın gücünü soldurmaya yetebiliyordu ancak unutturamıyordu. Görülmez kılabiliyordu, o kadar.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.