Yvonne adında dul bir kadın, yirmi yıl önce kocasıyla çıktığı balayı tatilini yeniden yaşamak amacıyla anılarına tutunarak Datça’ya gider. Fakat hatırladığı anılar onu mutlu etmek yerine daha çok üzer. Datça da hatırladığı kadar güzel bir yer olmaktan uzak kalmıştır. Bir gün kumsalda deniz kabuklarını toplayıp satan küçük Ahmet’le tanışır. Çocuk İngilizce, Yvonne ise Türkçe bilmediği için birbirleriyle konuşarak anlaşamasalar bile duygularını birbirleriyle paylaşarak dost olurlar. Çocuğun arkadaşlığı Yvonne’un hoşuna gider. Datça’da farklı insanlarla da tanışır, bazılarıyla samimi olur. Yvonne iç dünyasıyla başbaşa kaldığı her zaman çocuklarını düşünür, özellikle de kızı Aurelia’yı. Onunla olan ilişkisini düzeltmek ister. Aurelia alkol bağımlılığı için tedavi görmüş bir genç kızdır. Yvonne öğretmen kimliğini annelik kimliğiyle karıştırdığı zamanları hatırlar tatil yaptığı sırada. Aurelia’yı ne kadar ihmal ettiğini hatırlar. Daha fazlasını yazmayacağım çünkü romanın sonlarını hiç beğenmedim. Ne gerek vardı o trajediye diye düşündüm. Bu arada yazarın Türkiye ile ilgili cehaleti de şaşırttı beni. Hem Türkiye'de geçen bir roman yazıp hem de Türkiye'yi Batı medyasının gördüğü gibi nasıl yazabilir? Yazarlık okumak ve yazmak dışında aynı zamanda didik didik edip araştırmaktır da.
·
32 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
