DOUGLAS WESTERBEKE / Uçsuz Bucaksız Dünyada Kısa Bir Gezinti
Sayfa: 364
“ Burada beşinci günüm. Daha önce hiçbir yerde beş gün kalmadım. Bazen dört ama hiç beş değil. Asla.”
Aubry, üç kardeşten en küçüğüydü. En inatçısı, asi, itaatsiz olanıydı. O tuhaf kuyunun yanında oynadılar. Dilek dilediler.
Nöbete benzer bir hastalık gibiydi, kemiklerinden ensesinden beynine kadar ona acı veren, ağzı, kulakları, burnu dahil kan getiren sert kasılmalar yaşıyordu. Anne ve babası, kız kardeşleri onun için mücadele ediyor, doktor doktor, iğne iğne her türlü yöntemi deniyordu. Haplar, tozlar, iğneler ve aletler ve sayısız doktorlar denemişlerdi. Evet kafasının delinmesini bile düşünmüşlerdi tedavi olarak.
Onun içinse tek yöntem vardı evden olabildiğince uzaklaşmak. Hastalığı her hissettiğinde olabildiğince bulunduğu yerden uzaklara gitmek. Ancak böyle düzelebiliyor. Bedeni iyileşiyor hastalığı atlatıyordu. Dünyayı gezdi defalarca ayak basılmadık dağlar aşılmadık denizler bırakmadı. Hastalık ise onunla birlikte hemen arkasında tabiricaizse ensesinde geziyordu. Bulaşıcı hastalık olduğunu düşünen insanlar ona yaklaşmaktan korkuyor kimse yardım etmiyordu. Sürgün hayatında bazen dağlarda, denizlerde, trenlerde aşkları da oldu. Ama hepsi hastalığı gelince geride kaldı. İnsandan çok artık vahşileşmişti. Hastalanmıyor, yılan yiyerek hayatta kalıyordu. Bilim insanları,şifacılar onu tanıyan hemen herkes bir şeyler deniyordu. Bir süre sonra tüm çabaların artık işe yaramadığına ikna oldu. Hayatını ise dünyayı gezerek yaşamaya devam ediyordu.Artık dünyanın tanıdığı bir kadındı. Gazeteciler hakkında haber yapar çokça konuşulurdu. Ta ki o güne dek.
@doğankitap
@doğanyayınları
#işbirliği #hediye #eylül25
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.