Sonunda Norveç Ormanı'nı bitirdim. Kitabın içindeki o melankoli, aşk ve kayıp temaları o kadar içten ki, her sayfada bir hüzün hissediyorsun. Sanki bir müzik albümü dinler gibiydim, her bölüm farklı bir notaydı. Özellikle 80'lerin Tokyo atmosferi çok başarılı. Daha önce okuyanlar var mı?