Bu kitabı ilk elime aldığımda Zweig'in yine az sayfaya çokça psikolojik yerleştirmeler yapacağını tahmin etmiştim. Ama yine dolaylı yoldan "Savaşın masumlar üzerindeki etkisini" anlatacağını düşünmemiştim. Son okuduğum eserlerinde savaştan uzaktı konuları. Fakat bu kitap ilk sayfalarında belli etmese de ilerleyen sayfalarda Zweig'in yine döneminin Fuhrer Almanyası'nı eleştirerek okuyucuya sunmuş.
Kitap şu şekilde ilerliyor;
Bir sahafımız var ki adı Mendel, yeri yurdu kafede kendine ait olduğu benimsenmiş bir masadan ibaret. Şehrin en iyi kitap bulucusu olduğundan kitapları bulunmayan üniversite öğrencileri Mendel'e sık sık uğrarlar. Kendini kitaplara adamış o sahaf, dönemin yönetimi yüzünden içeri alınmış. Ve kitapları işine yaramış dönemin aydın insanları tarafından tekrar dışarı salınmıştır. Fakat savaş, savaşın yönetimi, hapisteki baskılar tabi ki de dağ gibi insanı bile yıkar. Sahaf Mendel geri aynı masasına döner ama kitaplara olan aşkı bile kalmamıştır. Kafenin sahibinin değişmesiyle ve yeni gelen eskiyi istememesinden dolayı sahafın da günleri son bulur.
Son olarak mükemmel bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Zweig her zamanki gibi ince ince bir yandan okuru tatmin ederken bir yandan da dönemini kelimelerle eleştirmiş.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.