“Kıskanmak… Seniha’nın yüreğinde ilk beliren, kendisini duyuran ve hemen her gün daha fazla gelişip büyüyen his bu olmuştu. Halit’le aralarında sekiz yaş vardı ve onu kıskanmadığı bir zamanı hiç bilmiyordu. Hayatının en eski, en bulanık ve silik hatıraları arasında bile bu kıskançlık her şeye hükmeden bir yer tutuyordu. Hayal meyal hatırladığı zamanlarda da herkes kendisinin kara kuru, Halit’in ise beyaz, sarı saçlı ve mavi gözlü olduklarına bakarak: “Bu kız, o oğlan olmalıydı!” demişler, hep ağabeysini okşamışlardı. Bu okşayanlar, bu sözleri söyleyenler kimlerdi? Hemen hiçbirini hatırlayamadığı halde söyledikleri sözleri ve o okşamaları hiç unutmuyordu. Çirkinlerin sevilmemeye ve güzeller için daima feda edilmeye mahkum bulunduklarını Seniha pek küçük yaşından itibaren bilmiş, anlamıştı.”
* Ana karakterimiz Seniha, çocukluğundan itibaren annesi dahil herkes tarafından ötekileştirilmiş, çirkin bulunmuş ve kendisinden 8 yaş büyük ağabeyi Halit ile kıyaslanmıştır. Kendisine çirkin yaftasını yapıştıranlar, Halit’in güzelliğini de her fırsatta övmekten geri durmazlar. Seniha’nın eğitim hayatı ve evlilik ihtimalleri bile Halit için feda edilir. Tüm bu sebeplerle Seniha, Halit’e karşı korkunç bir haset duyar, içine kapanır ve ömrünü Halit’in hayatını mahvetmeye adar.
* Evet, Seniha kötü bir karakter ama yazar yaptığı geri dönüşlerle Seniha’nın bu hâle nasıl geldiğini okucuya çok iyi aktarıyor. Kardeşler arasında yapılan ayrımın, erkek çocuklarının kız çocuklarından üstün tutulmasının ne gibi sonuçlar doğuracağını gözler önüne seriyor. Biz de kitabı okurken Seniha’ya kızamıyor onun neler hissettiğini çok iyi anlıyoruz.
* Son olarak Örik’in bu kitabında tüm karakterler kötü. Hepsinin zaafları, eksik ve kusurlu yanları var. “Fazla normal insanlarla meşgul olmaktan hazzetmem.” diyen Örik karakter oluşturmadaki ustalığını konuşturmuş bu kitapta. Yazıldığı dönem göz önüne alındığında farklı ve başarılı bir kitap. Severek okudum.
·
58 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.