"Sessizlik söylenecek en iyi şeydir çoğu zaman."
Serinin son kitabı, bir efsanenin sonu...
Böyle bir seriyi okuduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Yaratıcılık duygusuyla kurulan evrenler gerçekten çok hoşuma gidiyor. Dune evreni de benim için gerçekten unutulmaz oldu. Kumsolucanları, melanj, Balıklarla Konuşanlar, Arrakis, Yüz Dansçıları, metantlar ve II.Leto (Filmde en çok onu merak ediyorum.) ... Bu hikâyenin unutulmazları zihnimde ebedî yaşayacak.
Kitabın karakterleri seri içinde tamamen değişse de eskiye Ducan Idaho ile tutunuyorsunuz. 6. kitap Rahibe Analar ve Bene Gesserit mücadelesini konu ediniyor. Tam bir liderlik savaşı diyebiliriz. Bu uğurda yok olan gezegenleri, canlıları düşündüm kitabı okurken ve sonra ister istemez "Değer mi?" diye geçirdim aklımdan. Gerçekten değer miydi acaba bilmiyorum.
Scytale'nin göğsündeki kapsülle gemiye binmesiyle sonlanan kitap her şeyin sondan başa bambaşka bir serüvenle tekrar yaşanabileceğini düşündürüyor insana. Bu evreni özleyeceğim kesin.
Bir kulsolucanının sırtında çölün kumlarını yüzümde hissetmek isterdim.
Keyifli okumalar...
·
63 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Daha doğrusu (ne yazık ki) tamamlanmamış bir son... Frank Herbert aslında seriyi yedinci bir kitapla sonlandıracaktı ancak ömrü yetmedi ve ondan geriye yedinci kitaba dair tutulmuş notlar kaldı. Oğlu Brian Herbert, başka bir bilim kurgu yazarı olan Kevin Anderson ile birlikte notlardan yola çıkarak bir devam üçlemesi yazdı.