Yazarın son cümlesi ve kitabın son paragrafı aslında büyük bir özettirir.
Biz korkunç felaketlerden kaçıp kurtulabilen şanslı bir aileydik. Ama bir yandan, Nuh’un gemisine binmiş talihli insanlar gibi sevinirken, Öte yandan “kaçmak” sözünün içinde saklı olan o korkaklık yüzünden utanıyorduk. Biz özgürlüğe kavuşmuştu fakat sevgili insanlarımızın, bu işkence dolu topraklarda da acı ve izdirap içinde kaldıklarını düşündüğümüzde suçluluk duygusu içinde kıvranıyorduk. Artık bu değerli insanları sadece ralarımda görebileceğiz… 
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.