Ben bu kitabı daha önce okumuştum, ne olacağını biliyordum. Nasıl biteceğini de biliyordum. Buna rağmen sonunda ilk okuduğum günkü gibi gözlerim doldu. Sanki ilk defa okuyormuşum gibi hissettim. Bir kitap insanın kalbini kırabilir mi? Bu kitap kırabiliyor ve önümde bunu yapabilecek bir kitap daha var: Kingdom of Ash
Throne of Glass yıllar içinde çok ağır eleştiriler alsa da benim en sevdiğim kitap serilerinden birisiydi. Aelin de sanırım en sevdiğim karakter. Rowan, Aedion, Dorian, Manon, Lysandra... hepsini çok seviyorum. Ama Aelin'in sinsi sinsi habire planlar yapması ve bu planlardan en yakınındakilere bile bahsetmemesi benim bile sinirimi bozmaya başladım. Sonuç olarak başına ne geldiyse bu gizli gizli plan yapmandan ve Ansel'den kimseye bahsetmemenden dolayı geldi. Bir de Ansel ve donanmasını görünce yüzlerinde beliren şok ifadesini görmek hoşuma gitti diyor kendi kendine. Nasıl sinirlendim anlatamam. Tamam içine düştüğü bu durumdan kurtulacağını biliyorum ama yine de bir saç baş yolma isteği uyandırmadı değil. Onun dışında en son bütün ordular birer birer çıkıp geldiklerinde ve Aelin'i sorduklarında da elimde olmadan tüylerim diken diken oldu.
Sarah J. Maas çok iyi bir yazar. Daha ilk kitaptan bu son iki kitabın (Tower of Dawn'ı saymıyorum) yolunu öyle güzel döşemiş ki... Her şey, her küçük ayrıntı bizi bu son savaşa hazırlamak içinmiş. Şimdi 10 sene sonra seriyi tekrar baştan okuyunca pek çok ayrıntının farkına vardım ve kendisine bir kez daha hayran kaldım. ACOTAR iyi hoş seri ama bence SJM'in şaheseri TOG. Eleştirilere aldanmamak lazım ilk üç kitap da gayet iyi ama Queen of Shadows, Empire of Storms ve Kingdom of Ash bambaşka bir boyut. Son kitaba başlamak için sabırsızlanıyorum.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.