Animal Triste, yaşlanmış bir kadın anlatıcının geçmişine, hafızasına ve tüketime dair içsel bir monologa sahip; aşk, bellek ve varoluş gibi temaları yoğun biçimde işler. Hayatta, en az yapabildiğimiz şeyin kendimizi tanımak olduğunu kabullendim. Nasıl göründüğümüzü bile bilmiyoruz. Kendi ayna görüntümüzü biliyoruz, kendimizi fotoğraflardan ya da filmlerden tanıyoruz, hepsi bu kadar. Birisi çıkıp da başka birisine benzediğimizi ileri sürdüğünde, bunun nedenini bile anlayamıyoruz.