Gönderi

İnsan ne kadar çok bilir, ne kadar çok anlar ve farkına varırsa, o kadar yalnızlaşır. Cehalet mutluluktur, derler. Çünkü insan ne kadar az sorgularsa, hayat o kadar kolay olur. Ama gerçeği gören biri,başkalarıyla aynı dünyada yaşamaz. İnsanlar kendi küçük dünyalarında mutlu olmayı seçerken,düşünen insan, yalnızlığın derinliğine mahkum olur. Güçlü olmak bazen,kimse tarafından anlaşılmamayı göze almaktır. Bazen yalnızlığın içinde bir kral olmak, kalabalıkların içinde bir köle olmaktan iyidir.
·
632 Gösterim
1 Yorum
Yalnız olmak ya da yalnızlaşmak mutsuzluk olarak algılanmamalıdır… yazının sonunda nokta atışı tespit yapılmış …”Güçlü olmak bazen,kimse tarafından anlaşılmamayı göze almaktır. Bazen yalnızlığın içinde bir kral olmak, kalabalıkların içinde bir köle olmaktan iyidir.”…🖋️
biR’ münZ’evî üstâd…
biR’ münZ’evî üstâd…
Kesinlikle güzel bir tespit.Yalnızlık çoğu zaman bir eksiklik değil, aksine insanın kendiyle barıştığı, düşüncelerini özgürce büyüttüğü bir alan olabilir. Kalabalıkların içinde anlaşılmamaktansa, kendi iç dünyasında huzuru ve gücü bulmak daha değerli. Yalnızlık, mutsuzluk değil; çoğu zaman gerçek benliğe açılan kapıdır.
1 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.