Puan vermedi·120 syf.··Beğendi
· Victor Hugo’nun bu kitabı beni çok derinden etkiledi. Bir insanın idamını beklerken yaşadığı korkuyu, çaresizliği ve umut kırıntılarını okumak çok sarsıcıydı. Özellikle mahkûmun kızına duyduğu özlem ve onu bir daha göremeyecek olma düşüncesi kalbime dokundu.
Kitap bana hayatın değerini yeniden hissettirdi. Biz bazen sıradan şeyleri önemsemiyoruz ama aslında nefes almak bile büyük bir şans. Ayrıca “adalet” kavramını da düşündüm. Ölüm cezasının gerçekten adalet mi yoksa sadece intikam mı olduğunu sorguladım.
Okurken hem üzüldüm hem de düşündüm. Bana göre bu eser, sadece bir mahkûmun hikâyesi değil, insanlığın vicdanına yazılmış bir çağrı.