Yalnız Değilsin!
" Sanırım bende bir sorun var baba."
"Senin hiç bir sorunun yok."
" Evet var. Bazen dünya yok olacakmış gibi hissediyorum. Etrafıma bakmaya korkuyorum çünkü az önce baktığım şeyin yok olacağından korkuyorum. Bazen de tam tersi oluyor, o zaman kanıt bulmak için etrafıma bakmam, dönüp her şeyi yoklamam gerekiyor."
Neyin kanıtı?" Baba soruyor.
"VAR OLDUĞUMUN"
Evet bu paragraf ne güzel özetlemiş dimi yalnızlığı, değersizleştirmeyi, ötekileştirmeyi, sevgisizliği, gözden çıkarılmayı. Çocukluğunda bu duygulara maruz kalan insanların yetişkin hayatlarında mutlu olabilmeleri çok düşük bir ihtimaldir ne yazıkki. Bu duygular bir süre sonra üzerinize dikilmiş kaftan gibi sizin bir parçanız olur ve üzerinizden bir türlü çıkaramazsınız. Vücudunuzun her zerresine işler. Ve artık sizde onlardan biri haline gelirsiniz. Belki bunu onlar gibi bile isteye yapmıyorsunuz ama siz öbür türlüsünü hiç görmediniz ki hiç bilmiyorsunuz. Her şeye rağmen hayatını düzene sokmaya çalışan, kendi hayatının kahramanı olmaya çalışan canım Harriret belki küçük bir banka sığabildin ama seni bu kocaman Dünyaya sığdıramadılar.
" Her şeye rağmen sen iyi bir anne oldun."
··
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.