Yalnız hissetme üzerine bir kitap.. Varoluşçu motifleri çok ağır ki bana bu yönüyle Yeraltından Notları çok anımsattı. Burdaki fark anlatıcının insanlarla yüzeysel de olsa diyalog kurabilmesi ve aslında duygu durumu bu derece dengesiz olmasa sosyal çevre oluşturabilme yetisi. Peki neden bu kadar duygusal tutarsızlık içerisinde. Küçükken baba yoksunluğundan dolayı yaşadığı duygusal boşluk mu? Bu mu hep eksilmeyen sıkıntısının kaynağı? Annesinin de sürekli kaygılı olması ve bu ortamda yetiştirmesi mi onu? Hep o küçükken bulamadığı samimi dürüst sevgiyi arama çabası mı? Siz de bu soruları soruyosanız mutlaka okumalısınız..