Mitoloji sanmıştım başlıkta dediğim gibi ön yargıyla bakmıştım ama yanılmışım. Akhilleus’un kahramanlığından çok Patroklos’un sessiz varlığı, bir insana duyduğu o derin sevgi ve sadakat beni darmadağın etti. Savaşın, kaderin, tanrıların arasında iki insanın birbirine bu kadar içten dokunabilmesi. Okurken sürekli “yahu bu kadar güzel yazılır mı bir dostluk, bir sevgi?” dedim. Patroklos’un gözünden dünyayı okumak; sessizliğin içindeki çığlığı duymak gibi bir şeydi. Bir destanın ortasında, aslında kalbimizin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatan bir kitap ayrıca bu....
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.