Küçük Natali'nin kaplan sevgisiyle başlayan kitabın ilerleyen sayfaları, aslında bu sevginin büyükbabasına ait olduğunu gösteriyor. Meslek seçimi ve hayat görüşü de şekillenirken kaplan sevgisi gibi büyükbabasının yolundan götürmüş Natali'yi... Ne kadar büyükbabasından uzaklaştığını düşündüğü dönemleri de olsa, büyüdükçe içsel olarak daha çok yakınlaşmış büyükbabası ile.
Kitabın ilerleyen sayfalarında 'ben de kendi içsel yolculuğumu yapacağım herhalde' derken, bir anda bambaşka bir hikayenin, belki bir masalın, belki de büyülü bir gerçekliğin içinde buldum kendimi.
Geçiş o kadar yumuşaktı ki, beni hiç rahatsız etmedi. Hatta bir yerden sonra yazar artık hep Kaplanın ve Ölmez Adam'ın hikayesini anlatsın istedim. Hikayelerin hem sonunu merak edip hem hiç bitmemesini arzuladım.
Kitabın sonu ise bence sadece bilinmezlik, tıpkı hayatın sonu gibi. Çünkü kuşaklar boyu bu bilinmezlik her zaman devam ediyor. Kitabın her döneminde aslında mevcut olan savaş, süregelen korkular, çaresizlik ve ölüm buna işaret ediyor sanki. İnsana sadece insan olarak bakabildiğinde de bunların ne kadar saçma geleceği vurgulanıyor.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.