"İnsan gitmektir." dedi çaprazımızda iki çocuğuna sımsıkı sarılmış Suriyeli bir adam. "Her şeyini, her şeyinin elinden alındığı bir yerde bırakıp yanına alabildiğin her şeylerinle, hiçbir şeyinin olmadığı, hiç bilmediğin yerlere." diye ekledi, etrafına tedirgin gözlerle bakıyorken çocuklarına biraz daha sıkı sarılarak. Yani esasında o öyle bir şey demedi, ben de öyle bir şey duymadım. Ama öyle bir şey demiş gibi oldu ve ben de öyle bir şey duymuş gibi oldum. Sadece şunu içimden fısıldadım: Gerçekten de insan toprağından ayrılınca mı gurbette oluyordu?