13 Yorum
Bu topraklarda en büyük kötülük, insanın insana yabancılaştığı gün işlendi. Birbirimizin acısına kulaklarımızı tıkadığımız, komşunun kapısını unuttuğumuz, dostun derdine sırt çevirdiğimiz gün. Vicdanlarımız sustu, kalplerimiz taşlaştı. Toprağın bereketi azaldı, içimizdeki insanlık kurudu. O gün, bir mezar daha kazıldı ama içine ne bir beden, ne bir isim kondu.
Sadece merhamet gömüldü, sessizce.
Aile kavramının basite alınmaya başlanması.
İnsanlığın öldüğü an
Reklam
Toprak, üstüne basılan her acıyı hatırlar; insanlar unutsa bile, o unutmaz.. 👏
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.