Aylin Balbao'nun okuduğum ilk kitabı Bu Hikaye Senden Uzun Osman, herkesin bir şekilde yolu kesişen o ayrılık sonrası süreci, yas ve iyileşme halini gündelik hayatın akışıyla anlatıyor. Yazar sıradan cümlelerle aslında "hayat devam ediyor, ben de bazen düşüyor bazen daha çok özlüyor ama bir şekilde çabalıyorum" demenin bir yolunu bulmuş.
Kitabın, ilişkide geçmişe ve anılara saplanmak yerine gündelik hayata odaklanma biçimini sevdim. Sayfalar ilerledikçe, karakterin yaşadıklarından anlamlar çıkarıp sonunda "iyi ki ayrıldık" diyebilmesi bana çok tanıdık bir yerden geldi. Başlarda cümlelerin sonunda sürekli "Osman" geçmesi ve bazı tekrarlar bende kitabı yarım bırakma isteği uyandırsa da, iyi ki devam etmişim diyorum.
Kısacası hepimizin içinde bir yerlerde kendini bulacağı, tek oturuşta okunabilen ama sonrasında insanı uzun uzun düşündüren bir yolculuk...