Georgi Gospodinov’un son kitabı “Bahçıvan Ve Ölüm” tüm okuma listemi alt üst ederek, okumakta olduklarımı da yarım bıraktırarak kendine yer açtı ve benim açımdan bu yıl okuduğum kitapların zirvesine yerleşti. Gospodinov romanlarını hep çok sevmişimdir ama bu kitabını o kadar çok beğendim ki resmen okumaya kıyamadım. Yazarın, babasının ölümünden yola çıkarak kaleme aldığı birçok anı ve duygu barındıran oldukça kişisel bir hikaye bu. Ama yazarının tabiriyle kelimelere bürününce artık ona ait olmaktan çıkıyor ve kurmacanın düzenine girerek okuruyla buluşuyor. Ve yine yazar “bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında” derken karşılaşacağımız duygu yüklü satırlar bakımından bizi uyarmış oluyor. Altı çizilecek ve üzerine düşünülecek o kadar çok satır, kimisi tanıdık kimisi ise tanışmak istemeyeceğimiz türden o kadar çok duygu durumu var ki kitapta hepsini mest olarak okudum
·
59 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.