Ne güzel şey hatırlamak seni:
Gecenin ortasında.
Ömrümde sükût... Sessizlik...
Bir garip hüzün,
Ayın nûru,
Pencere ışıkları...
Bütün bunların hepsi,
Sonsuz bir rüyadan uyanış gibi.
Artık deniz ufkunda gemiler görülmez;
Hayırsız bir suda her şey silinmez;
Geceleyin bir ses böler uykumu.
İçim ürperir: Hani?