Spoiler yok
#kitapyorumu Saplantı
Ben ne okudum öyle ya!
Savannah, mesleğinde yeni bir muhabirdir. Hayatta ve kariyerinde kendine bir yer edinmeye çalışırken, hiç beklemediği bir teklif alır. Onlarca insanın ölümünden sorumlu olan Robbie, tüm cinayetlerinin ardındaki nedenleri anlatmak için yalnızca Savannah’la röportaj yapmak istemektedir.
Şimdi Savannah, azılı bir seri katilin inine girerken aynı zamanda kendi duvarlarını, geçmişini ve geleceğini de yeniden inşa etmek zorunda kalacaktır.
Gerçekten kitabı okurken ağzım açık kaldı. Daha önce bu kadar sert bir dark romance okuduğumu hatırlamıyorum. Tür olarak “ahlaki” ya da “akli” olarak kabul edilebilir bir tarafı yok ama zaten dark romance’ın doğası da bu: rahatsız edici, sorgulatıcı ve sınırları zorlayan.
Karakterlerin geçmiş travmaları o kadar ağır ki, yazar bunları geçmişe dönüşlerle yeniden yaşatırken ben yerle yeksan oldum. Özellikle o sahneleri birebir tekrar tekrar okumamıza gerek var mıydı sevgili yazar? Hak mı bu?
Kitabın girişi, biraz Kuzuların Sessizliği’ni andırıyor. Orada da fbı polisi seri katilin inine girip zihninin derinliklerine inip neden öldürdüğünün cevabını arıyordu. Burada da Savannah tam olarak bunu yapıyor. Ama bunu yaparken Robbie’ye karşı duyduğu çekimi engelleyemiyor. Bunun da kökeninde ikisinin benzer travmatik geçmişler yaşamış olması yatıyor bence — her ikisi de ebeveynleri tarafından suistimal edilmiş bireyler. Hem de ne suistimal!
Hikaye boyunca kitap elimde aktı gitti. Sadece finale doğru Savannah’nın aslan kesilme sahneleri biraz abartı geldi.Dur kızım, daha etin ne budun ne? Hemen asarım keserim tripleri.
Genel olarak sert, akıcı ve tam türünün hakkını veren bir dark romance.
Yüreğiniz kaldırırsa, mutlaka okuyun.
Ve gitmeden size bir soru bırakayım:
Sizce kötülüğün kökeni genetik mirasta
·
76 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.