Çobanın Aşkı
Dinle oğlum Karabaş Bari sen dinle
bu anlattıklarım yalnızlığımın nedeni
ona bir kına gecesinde vuruldum
uzun saçlarıyla Ela gözleriyle
ben aşkı onda anladım
yüzünün nuru ışık gibi parlarken
dudağının Sol Yanında ufak bir ben lekesi
elinin arasında tüllü kına serpmesi
ona bakan gözler adını sayıklarken
Duyamadım anamadım sesini
ama karşıdan ona bakıp
hayran iki çift göz gibi ağlayan
nasıl desem bambaşka olan bir bendim
kınalı elleri havada sallanırken
sanki bana gel diyordu
sonra saat 12 oluyor
etraf yine Mazlum yaratıyordu beni
onu sordum dostlara kim diye
şaşırdılar Ama ne çare
Ben sevmiştim Onu bir kere
dostlarım adını İmkansız Aşk dediler
meğer onun adı değil benim adımmış
işte sevdiğine kavuşamamakta bu olurmuş
bizimkileri de söyledim araştırsınlar diye
aman ümit onlar uzak, kapıları tuzak dediler
adıma köyde deli kondu
Sevdama ulaşmak da Nihayet yalan oldu
Yıllar pas tutmuş elleriyle
beni oradan oraya fırlattı
ta ki aşkım Bir Hayal olduğunu anlayana kadar
o bir Ağa kızıydı Bense bir çoban
Bana Öyle Bakma Karabaş
kaderimde benim düşmanımmış
hadi kalk gidelim gidelim yolun sonuna
ne yapalım dost sözü gerçeğin gözüymüş
"hayali misali gerçeklere itham edilmiştir"