Gönderi

24 yıllık şiirim.
Çobanın Aşkı ​Dinle oğlum Karabaş Bari sen dinle bu anlattıklarım yalnızlığımın nedeni ona bir kına gecesinde vuruldum uzun saçlarıyla Ela gözleriyle ben aşkı onda anladım yüzünün nuru ışık gibi parlarken dudağının Sol Yanında ufak bir ben lekesi elinin arasında tüllü kına serpmesi ona bakan gözler adını sayıklarken Duyamadım anamadım sesini ama karşıdan ona bakıp hayran iki çift göz gibi ağlayan nasıl desem bambaşka olan bir bendim kınalı elleri havada sallanırken sanki bana gel diyordu sonra saat 12 oluyor etraf yine Mazlum yaratıyordu beni onu sordum dostlara kim diye şaşırdılar Ama ne çare Ben sevmiştim Onu bir kere dostlarım adını İmkansız Aşk dediler meğer onun adı değil benim adımmış işte sevdiğine kavuşamamakta bu olurmuş bizimkileri de söyledim araştırsınlar diye aman ümit onlar uzak, kapıları tuzak dediler adıma köyde deli kondu Sevdama ulaşmak da Nihayet yalan oldu Yıllar pas tutmuş elleriyle beni oradan oraya fırlattı ta ki aşkım Bir Hayal olduğunu anlayana kadar o bir Ağa kızıydı Bense bir çoban Bana Öyle Bakma Karabaş kaderimde benim düşmanımmış hadi kalk gidelim gidelim yolun sonuna ne yapalım dost sözü gerçeğin gözüymüş ​"hayali misali gerçeklere itham edilmiştir"
·
172 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.