·496 syf.····Okunma: 11 Ekim 2025 13:06 !Spoliler İçerebilir!
Serinin tüm kitaplarını ele aldığımda en çok bu kitabı beğendim. İlk kitaptan bu kitaba uzanan süreçte Ayliz'in karakter gelişimi çok hoşuma gitti. Kendini kabullenişi, adaptasyonu ve güçlenişini okumak bence keyifliydi. Romantizmden çok fantastik kısmını okumaktan keyif aldım. Bir savaşı okuduktan sonra Simge'nin veya Ayliz ile Aytun'un romantik ilişkisini okumak bazı kısımlarda beni sıktı. Son ana kadar Dimitri ile Ayliz arasında bir ilişki olmasını bekledim. Aytun'un destek olmadığı ve kara büyünün Ayliz'i yanlış yönlendirdiği kısımlar gerçekten doğru olsaydı ve Dimitri ile bir ilişki oluşumu okusaydım belki düşüncelerim değişirdi. Aytun ve Ayliz ilişkisi beni biraz bunalttı. Tekdüze ve ikinci kitaptan beşinci kitaba kadar hiç değişmeyen bir ilişkiydi bence. Aytun'un ruhunun araftan döndürülememesi ile devam etmiş olmasını dilerdim. Ne isterlerse zoraki olarak oldurulmuş gibiydi. Sevdiği için ölen Dimitri idi ancak çok seven (!) ve kral olan Aytun oldu. Bilemiyorum, ilişkileri hiçbir zaman beni içine çekmedi. Kitabın sonunda Ayliz'in kalabilmesi için yine bir çözüm bulundu. Cehenneme kraliçe olduğu ve kendisinin ordan çıkış yolu bulduğu bir kitap daha okumak isterdim. Sonu hem belirsiz hem de yine ilişkilerine yönelik bitti. Bazı kısımlar aklımda soru işareti de bıraktı. Maat Ulu tanrıça olduktan sonra pek güçlü bir karakter gibi değildi. Çoğu bölümde savunulmaya ihtiyaç duyuyordu. Apep yenilemez algısı kitap boyunca empoze edildi ama bana Apep'in ölümü de çok basit geldi. Yine de genel hatlarıyla keyifli ve sevdiğim bir seriydi.