İsmet İNÖNÜ’nün anılarının, kendi sesinden kitaba aktarıldığı hatıratını uzun bir sürede ve keyifle okudum. Bunun nedeni birkaç kitabı bir arada okumam ve araya bazı kitapları almam yüzünden.
İkinci adamın gözüyle Mustafa Kemal’i dinlemek heyecan vericiydi. Bu, ertelediğim ve eksikliğini uzun süredir hissettiğim bir kitaptı. İsmet paşa kitapta anılarını çok fazla ayrıntıya girerek anlatmış. Bu denli derinlemesine ayrıntı vermesine rağmen, bizlere yıllardır anlatılan iki anektodla ilgili ilginçtir hiçbir bilgi vermemiş ki doğru olsaydı hiç şüphe yok bu kitapta kesinlikle bahsederdi.
İlki; Lozan Konferansında geçen göz ardı edilemeyecek bir anektod.
Görüşmelerin yapılacağı salona girdiklerinde paşa, Türk delegasyonuna ayrılan sandalyelerin diğerlerinden küçük olduğunu görünce nedenini sorar. Sandalye bulamadıklarını belirten yetkililere ‘ziyanı yok, bulduğunuzda gelirim’ der ve salonu terk eder.
Diğeri ise; Mudanya Mütarekesinin imzalandığı, bugün de müze olarak kullanılan binada, anlaşmanın imzalandığı kırık mermer masanın, İsmet Paşa’nın bir ara hiddetlenmesiyle eliyle kırdığı savıdır ki bu masayı ben de yerinde görmüş ve o gün anlatılan hikayeden etkilenmiştim. Ancak ne ilkinde ne de ikincisinde İsmet Paşa bu anılarından bahsetmiş.
Bunları ilginç tespitler olarak buraya bırakıyor ve okuyanların yorumuna sunuyorum.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.