Isabel Allende’nin okuduğum ikinci kitabı bu ama öyle bir his ki hangi kitabına başlarsam başlayayım bir çırpıda okuyacağımı düşünüyorum. Tuhaf ama bana Nermin Bezmen etkisi bırakıyor. Nermin Bezmen’nin aile kökleriyle harmanladığı kitaplarındaki karakterlerle kurduğum bağlar gibi; Isabel Allende’nin büyülü gerçeklikle kurmaca olarak yazılmış, ama bir o kadar da gerçek yaşamdan kopan satırlarını okurken zamanın nasıl geçtiğini unutturuyor kitapları bana. İyi ki kalemiyle tanıştığım bir yazar Isabel, aynı Nermin Bezmen gibi külliyatını oluşturmak farz oldu diyebilirim çünkü ne zaman kitaplara bir ara vermek zorunda kalsam okumaya tekrar ısındırmada çok iyi bir durak oluyor benim için.
·
81 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.