Sevdiğim bir kalemden, nahif bir roman...
İclal Aydın'ın kalemini çocukluğumdan beri severim. "Uçak, babama selam söyle... " zamanlarından beri. Kısa süreyle belirlenmiş bir dönemi anlatan romanları okumak daha kolay ama çocukluktan başlayıp ilerleyen ömürleri, bir mahallede yaşayan insanların devinimiyle birlikte tüm karakterler üzerinden okumak, içselleştirmek, anlamak, yaşamak başka bir deneyimdi. Özellikle romanın sonlarında, "Dur, bir de benden dinle" diyen yan karakterlerin dokunuşu çok tatlı bir bitiriş olmuş. Bazı kitapları bitirdiğinizde kapağına uzun uzun bir bakarsınız, zihninizin de kitabı bitirmesini beklersiniz ya... İşte öyle bir kitaptı.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.