Mediha Hanım Ölmek İstiyor – 
Emre Saraçoğlu
don kişot iyi edebiyat ödülü finalisti
Bir zamanların parıltılı assolistlerinden Mediha…
Şimdi yalnız, kırılgan ama hâlâ zarafetini kaybetmemiş bir kadın.
Sahnelerden çekilmiş, hatıralarıyla baş başa.
Ta ki eski dostu İsmet’le birlikte rutin hayatına bir teklif düşene kadar: sahnelere geri dönmek.
Saraçoğlu, sahne ışıklarının arkasında kalan gölgeleri anlatıyor.
Parıltının ardındaki kırılganlığı, geçmişin yükünü ve yaşlılığın sessiz yalnızlığını.
Mediha’nın hikâyesi sadece bir “dönüş” değil; bir kadının kimliğini, varlığını, hatta gururunu yeniden tanımlama çabası.
karakter derinliği:
Mediha, hem güçlü hem hüzünlü. Gururu, geçmişteki ihtişamı ve bugünkü yoksunluğu arasında sıkışmış bir kadın.
Saraçoğlu, onun iç sesini öyle incelikle kuruyor ki; okur bir anda sahnenin önünde değil, kuliste onunla birlikte buluyor kendini.
Yan karakterler — özellikle İsmet ve gazino çevresi — toplumun yaşlılığa, kadına ve “tükenen yıldızlara” bakışını simgeliyor.
yazarın dili:
Nostaljik, yer yer mizahi ama duygusal derinliğini hiç kaybetmeyen bir anlatım.
Kısa ama yoğun bir roman; ne fazla konuşuyor, ne eksik kalıyor.
Okurken hem gülümsetiyor hem boğazda bir düğüm bırakıyor.
psikolojik derinlik:
Mediha hanım, “ölmek istiyorum” derken aslında unutulmaktan korkuyor.
Görülmek, hatırlanmak, var olmak istiyor.
Bu yüzden roman, ölüm isteğinden çok bir yaşama çığlığı.
kimler okumalı?
•nostalji ve sahne atmosferini sevenler
•kadın psikolojisini, yaşlılığı, yalnızlığı işleyen romanlardan hoşlananlar
•kısa ama içe dokunan karakter hikâyeleri arayanlar
neden okunmalı?
Çünkü Mediha hanım’ın hikâyesi, hepimizin içinde bir yerlerde saklı duran “bir zamanlar parlayan” tarafımıza ayna tutuyor.
Bir yandan güldürürken, diğer yandan şu soruyu bırakıyor:
“İnsan unutulmadan yaşlanabilir mi?”
sence geçmişin ışığını taşımak mı zor, yoksa bugünün gölgesinde kaybolmamak mı?
Tütsü Kokulu Okur
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.