Kitap 60’lı yıllarda yaşamış üç kadını temsil ediyor. İkisi köprünün diğer yanlarında kendi yaşantısını kurmuş, hayatlarını sürdürürken; üçüncü kadın ise tam bir topal köprü olmuş. Köprü altında akan su, köprünün üzerinden geçen insanlar (hayatta sahip olduğumuz yüklerimiz, travmalarımız) eskitmekte olduğu köprünün farkında olmayan habitat… Hangi kadını okusam, yüreğim ondan yana oldu. Her birinin acısını, hayata bakışını akladım içimde. Çok kez öfkelendim, çok kez üzüldüm, çok kez sarıldım her birine.
Üslubuna gelecek olursak, basit bir dille anlatmış yazar hikayesini. Bazen düşündüm bu üç kadından birini kendine yakın bulduğu oldu mu diye. Ben adını gördüğümde kitabın, topal köprü ile kendimi bağdaştırmıştım. Meğer köprüme haksızlık etmişim. Velhasıl yorgun düşülen kitapların ardından okunacak bir nefes payı oldu bana. Tanıştığıma memnun olduğum, hemşehirlim diye samimiyetine güvendiğim bir yazar kendileri. Saygı ve teşekkürlerimi sunuyorum.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.