Ararat, ağrı hiçbir yerde bırakmıyor peşimi…
“..bir ucu fabrikaların gürültüsünde, diğer ucu dağların sessizliğinde sıkışmış; diyadin’den tekirdağ’a uzanan kimlik ve yoksunluk karmaşası arasında mücadele eden yitik bir babanın, sevgisiz büyümüş bir çocuğun ve uğrunda her şeyini feda ettiği halde günün sonunda hiç sevilmediğini ayırt dahi edemeyen bir adamın sanrılı yaşam hikayesine eşlik ettim.. dili yalın ve akıcı olmakla beraber sizi sohbet eşliğinde kitabın ilerleyen sayfalarında meraka sürüklüyor… yazarın çektiği acıların ve verdiği mücadelenin kurgu olmasını dilerdim… bu kitabın kahramanı her ne kadar yazarın kendisi olduğu görülse de bana göre satırların yegane sahibi ve bu savrulmuş adamın tek sığınağı olan ANNE karakteriydi.. ismini bir kez olsun satır arasında okumamış olmam da yazarın eksiği olsun… betül, betül diye inlediğin ve direndiğin günlerde yanında ve arkanda daima o dimdik duran annenin olması hakkı hiçbir şeyle ödenmeyecek bir vaziyetti… yazarın yolu açık olsun, dilerim bir sonraki eserinde yazdıkları kurgu olur da en azından biz okurların yüreği biraz olsun serinlemiş olur…
··
115 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.