Bir İzmarit Hiç Bu Kadar Canımı Yakmamıştı1000Kitap
Lafı hiç dolandırmayayım bu kitaptan aslında pek bir beklentim yoktu ve tamamen bu ay içinden çıkamadığım Rs için bir faydası dokunur düşüncesiyle başlamıştım 
İzmarit 'e. Çünkü bir texting hikayesi kendisi yani tamamen mesaj şeklinde yazılmış, ben de haliyle okumanın kolay olacağını düşündüm. Ama.. Sadece bunu okursanız olmuyormuş kitapta biraz ilerledikten sonra öğrendim bu gerçeği.
Mesajların alt kısmında şuna benzer şeyler yazıyordu "Bkz: Kibrit, sayfa bilmen ne" şeklinde. Ben de dedim acaba bu ne, altında neden Kibrit'in adı geçiyor, çünkü 
Kibrit 'i bunun ikinci kitabı sanıyordum sonra sırayı yanlış anladım sandım bir an, korktum. Yok, değilmiş öyle. Meğerse İzmarit bu hikayenin texting şeklinde yazılmış haliyken Kibrit ise roman versiyonuymuş ve bunları eş zamanlı olarak okumak gerekiyormuş falan. Yani bana iş çıktı anlayacağınız oysa ki ben, beni Rs'den çıkaracak kolay bir şeyler arıyordum. Neyse başladım bir kere deyip devam ettim mecbur.
Daha önce isteksizce aldığım bir karardan hiç bu kadar mutlu olmamıştım. Yani Kibrit 'e bayıldım ve İzmarit 'i de yer yer gereksiz bulsam da yine de sevdim. Bu arada İzmarit 'te ki bütün illüstrasyonlara hayran oldum, kesinlikle çok iyi düşünülmüş ve çizilmişler.
Şöyle söyleyeyim bu iki kitap dışarıdan insana wattpad ve klasik, klişelerle dolu bir romantizm hikayesi hissiyatı verse de, en azından ben o şekilde düşünmüştüm, kesinlikle alakaları yok. Onları neden bu kadar çok sevdiğimin ayrıntısına Kibrit 'in incelemesinde daha çok gireceğim zaten sakın merak etmeyin zira yazmak istediğim çok şey var. Ama şu kadarını söylemeliyim ki yazarın üslubu, karakterlerinin içtenliği, duyguları ele alış şekli ve onları yazıya dökme biçimi, her şeyi ama her şeyi benim kalbime o kadar dokundu ve kalemine o kadar aşık olmamı sağladı ki anlatamam. Kutay ve Lidya'nın aşkı okuduğum en güzel aşklardan biriydi. Ben ilk defa bir kitaba ağladım ve kitabın sonunda gözyaşlarım durmak bilmedi. 
Cemal Latifoğlu ’nun satırlarında yandım, Kibrit ve İzmarit unutamayacağım şekilde ruhuma dokundu.
İzmarit 'e. Çünkü bir texting hikayesi kendisi yani tamamen mesaj şeklinde yazılmış, ben de haliyle okumanın kolay olacağını düşündüm. Ama.. Sadece bunu okursanız olmuyormuş kitapta biraz ilerledikten sonra öğrendim bu gerçeği.
Mesajların alt kısmında şuna benzer şeyler yazıyordu "Bkz: Kibrit, sayfa bilmen ne" şeklinde. Ben de dedim acaba bu ne, altında neden Kibrit'in adı geçiyor, çünkü Kibrit 'i bunun ikinci kitabı sanıyordum sonra sırayı yanlış anladım sandım bir an, korktum. Yok, değilmiş öyle. Meğerse İzmarit bu hikayenin texting şeklinde yazılmış haliyken Kibrit ise roman versiyonuymuş ve bunları eş zamanlı olarak okumak gerekiyormuş falan. Yani bana iş çıktı anlayacağınız oysa ki ben, beni Rs'den çıkaracak kolay bir şeyler arıyordum. Neyse başladım bir kere deyip devam ettim mecbur.
Daha önce isteksizce aldığım bir karardan hiç bu kadar mutlu olmamıştım. Yani Kibrit 'e bayıldım ve İzmarit 'i de yer yer gereksiz bulsam da yine de sevdim. Bu arada İzmarit 'te ki bütün illüstrasyonlara hayran oldum, kesinlikle çok iyi düşünülmüş ve çizilmişler.
Şöyle söyleyeyim bu iki kitap dışarıdan insana wattpad ve klasik, klişelerle dolu bir romantizm hikayesi hissiyatı verse de, en azından ben o şekilde düşünmüştüm, kesinlikle alakaları yok. Onları neden bu kadar çok sevdiğimin ayrıntısına Kibrit 'in incelemesinde daha çok gireceğim zaten sakın merak etmeyin zira yazmak istediğim çok şey var. Ama şu kadarını söylemeliyim ki yazarın üslubu, karakterlerinin içtenliği, duyguları ele alış şekli ve onları yazıya dökme biçimi, her şeyi ama her şeyi benim kalbime o kadar dokundu ve kalemine o kadar aşık olmamı sağladı ki anlatamam. Kutay ve Lidya'nın aşkı okuduğum en güzel aşklardan biriydi. Ben ilk defa bir kitaba ağladım ve kitabın sonunda gözyaşlarım durmak bilmedi. Cemal Latifoğlu ’nun satırlarında yandım, Kibrit ve İzmarit unutamayacağım şekilde ruhuma dokundu.·
490 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.