Kendi hayatımda keşfettiğim bazı düşünceler vardı. İnsanların çoğu zaman torpille ya da şansla başarılı olurken, gerçekten emek verenlerin çabalarının karşılıksız kalması üzerine sık sık düşünürdüm. Sürekli en başarılı olma arzusuyla yaşamak, durmadan kendini motive etmeye çalışmak… Bir de buna inanmamı sağlayan örnek yaşamlar, masallar... Bunların hepsi bir noktadan sonra insanı tüketiyor. Oysa yaşam, “mükemmel olursan başarılı olursun” anlayışından çok daha geniş ve akışkan bir şey.
Kitapta karşılaştığım fikirler, aslında benim kendi deneyimlerimden öğrenerek vardığım düşüncelerle örtüşüyor. Kendimi başarılı saymak için her zaman en iyiyi hedeflemiş, mükemmel olma baskısı yüzünden çoğu zaman huzursuz olurdum. Hatta bu baskı nedeniyle ilgi duyduğum pek çok şeyi “mükemmel yapamayacağım” sıkıntısıyla yarım bırakmıştım. Kitabı okurken, bu yaşanmışlıklarımı satır aralarında yeniden buldum; sanki yazar, benim iç sesimi dile getiriyordu.
Bir öğretmen olarak, bu farkındalığı öğrencilerime de kazandırmak istiyorum. Onların, mükemmel olmaya çalışırken kendilerini kaybetmelerini istemem. Çünkü gerçek başarı; yarışta en öne geçmekte değil, kendi yolunda ilerlerken öğrenmenin, üretmenin ve gelişmenin tadını çıkarabilmekte gizli.
"Başarı kıstasımızı kendi standartlarımız ve olanaklarımız dahilinde belirlemeliyiz"
·
16 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.