Tam da beni zorlayan bir annelik sürecinden geçerken, tam bir tevafuk eseri bu kitaba başladım. Son zamanlar öyle stresli geçiyordu ki kendimi kitaplara verdim. Her fırsatta okuyarak biraz olsun nefes almaya çalıştım. Bir gün fark ettim ki elimde sadece dört roman kalmış… Ama onları da o an okumak istemiyordum.
Komşuma kitaplığından bana bir tane roman seçmesini rica ettim. “Gel, kendin seç,” dedi ama ben, “Yok, sen seç; öyle daha sürprizli olur,” dedim. O da bu kitabı göndermiş. Kendisi henüz okumamış.
Okumaya başladığımda büyük bir şaşkınlık yaşadım. Sanki biri son üç yılımı kameraya çekmiş de ondan bir roman yazmış gibiydi… Kitapta eşimin bana söylediği cümleleri, benim annelik sürecinde yaşadığım duyguları birebir buldum. Meğer lohusalık depresyonu geçiren pek çok kadının yaşadığı şeyler bunlarmış: tükenmişlik, yorgunluk, yapmak istediklerine zaman bulamama, desteksizlik, çocuk büyütürken hissedilen yalnızlık…
Bu kitabı hamilelere veya lohusalık dönemindeki annelere önermem. Çünkü bazı duyguları tetikleyebilir. Ancak çocuğunuzu biraz büyüttükten sonra okumanız, kendinizi daha iyi anlamanızı sağlayabilir.
·
226 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.