Sevgili Günlük
Bugün yine sıradan bir gün. Dün gece bir mahkum -nasıl firar ettiği bilinmez- gecenin bir yarısı firar ediyor. Kaçak önüne gelen herkesi tek tek vuruyor öldürüyor, yaralıyor. Gecenin sonunda 3 ölü 7 yaralı oluyor. Ölenlerin ve yaralananların kimisi polis kimisi avukat kimisi normal vatandaş. Bugün de pazartesi herkes işine gitti ben de birazdan okuluma gidecem. Babam işten geldi. Dün bizim burda düğün vardı çok güzel eğleniyorlardı. Ben de şimdi ders çalışacam geometri çözemiyorum diye ağlıyacam, fizik yapamıyorum diye sövecem , paragraf çok sıkıcı diyecem öfleyecem pöfleyecem bıktım bu derslerden diyerek isyan edecem. Sonra çalışmazsam geleceğimin ne kadar berbat ve karanlık olacağını hatırlayacam. Sonra tekrar umutsuz bir şekilde yks kurbanlığı olmak için çalışacam. Okula giderken de kimseye bakmadan hızlı hızlı gidecem. İnsanlarla aramda mesafe koyarak ilerlemeye çalışacam. Çünkü birine bakarsam biri bana "Hayırdır neye bakıyorsun?" diyerek beni bıçaklayabilir ya da sapıksa peşime takılabilir. Yürüken birilerine çarpmamalıyım eğer çarparsam bu onlarla bir sorunum var demektir. Bana o kişi ,kişiler zarar verebilir. Netice de onlara çarpmam benim suçum. Cezalandırılmam lazım. Öyle işte sonra yine yazarım sana "sıkıcı hayatımı"...
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.