Kōbō Abe’nin Kumların Kadını romanı, benim için sadece bir okuma deneyimi değil, neredeyse fiziksel bir tecrübe gibiydi. Sayfalar ilerledikçe kendimi o kum çukurunun içinde, o toprak evin karanlık ve boğucu havasında buldum. Zaman zaman gerçekten kumların ağzıma, burnuma dolduğunu hissettim; nefes almakta güçlük çektim. O anlarda özgürlüğüm sanki elimden alınmış gibiydi ve yazarla birlikte bir kaçış yolu aramaya başladım.
Gerçekten okumadım, yaşadım diyebilirim.
·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.