Setralı romanı haqqında düşüncələrim.Duygu ve Düşünce
Dəyərli yazıçı Fərid Məhərrəmlinin “Setralı” romanını oxuyarkən özümü həmin dünyanın bir sakini kimi hiss etdim. Əvvəlcə bu dünya haqqında yazım. Əsərdə bəhs olunan dünya əslində fantastik bir dünya olsa da yazıçının qələminin gücü sayəsində bu dünya real aləmdən fərqlənmir. Düzünü desəm Fərid bəyin qələmini kolumbiyalı dünya şöhrətli yazıçı Gabriel Garcia Marguez”ə bənzətdim. Əsərdə “möcüzənin reallığı”, “sehirli realizm” mövzuları çox ustalıqla işlənib. Tarix və fantastika o qədər real yazılıb ki, əsərdə nə baş versə də oxucu ona inanır, onu yaşayır. Adlardan çox ustalıqla istifadə olunub. Əsər bədiilikdən daha çox bir nəsihət kitabına da bənzəyir. Pisnis adı ilə Kross, müjdələnmiş adı ilə Zumğegi Kladius Kladiusun qədim kitabından sitatlar oxuyarkən elə bil hansısa müqəddəs kitablarda keçən ayətləri oxuyurmuşuq kimi hiss edirik. Mənim düşüncəmə görə yazıçı da burada elə bunu çatdırmaq istəyib. Çünki inanc məsələsi romanın əsas ideoloji xəttidir. Fərid bəy burada ilahi sevginin gücünü və ona inanmağın üstün cəhətlərini ustalıqla işləyə bilib. Məsələn “elə inan ki, heç vaxt ümidin itməsin. Elə inan ki, ümidini itirənlərin belə ümidi qayıtsın” kimi ifadələr buna misal ola bilər. Və ya “Haqqı axtarmaq insanın fitrətindədir. Nə zaman haqqa dönsən bağışlanarsan və sənin qaba qaranlığın aydınlığa çevrilər”.
Əsərin mövzusu, gedişatı və obrazların və dünyanın ustalıqla işlənməsinə söz yox. Tənqidim isə sadəcə əsərin dilinin çox ağır olmasıdır. Heç buna tənqid də demək olmaz. Çünki bu üsul Fərid bəyin özünəməxsus üsuludur. Hadisələrə daxil olduqdan sonra isə bu ağırlıq hiss olunmamağa başlayır.
Və sonda yazımı romandan ən çox bəyəndiyim sitatla tamamlamaq istəyirəm : “Səmanı görmək istəyirsənsə, başını qaldır və gözünü geniş aç”
·
24 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.