Masallar sadece çocuklar için değildirDuygu ve Düşünce
Bu kitabı okumak bana küçükken kırtasiyelerde ismini ve kapağını beğendiğim için anneme yalvar yakar aldırdığım masal kitaplarını okuduğum zamanları hatırlattı. Okumayı öğrendiğim zamandan beri kitap okumak en sevdiğim şeylerden biri olmuştu. Ve o zamanlar da ejderhalı, büyülü, cadılı, gezginli kısacası klasik bir masal tiplemesinde görülen herşeye karşı büyük ilgi duyardım, hala da öyleyim. Sadece okuduğum öyküler uzamaya, daha da derinleşmeye, farklı farklı unsurlara, yeni problemlere ve çok daha fazlasına sahip olmaya başladı. Yani fantastik romanlara. Bu tür uzun ve karmaşık kurgulardan kısa süre uzaklaşıp tekrar o eski zamanlara dönmek de özlemi derinlerde hissetmeme sebep oldu. Belki gece 3 e kadar okuduğumdan dolayı fazla duygusal bakmışımdır ama her neyse. Sonuç olarak okunmaya değerdi benim için.
Şimdi kitabın yazım diline gelelim. Bence tam olarak olması gerektiği gibi yazılmıştı. Kısa ama anlamı bir sayfa edecek kadar yoğun cümlelere ve bir benzerlerini defalarca duyduğumuz, kulaklarımız alışık olmasına rağmen bulunduğu öykü sebebiyle tekrar düşünme ihtiyacı duyduğumuz sözlere sahipti. Kelimeler az sizde yarattığı hisler fazlaydı.
Bazı farkındalıklar yaşattı ayrıca bana. Gerçek hayatta seçim olarak dahi görülmeyecek seçeneklerde karakterlerin kendi içlerinde çelişkiye düştüğü ve bunun onları mahvettiğini okurken kısa bir süre 'güzel yazılsa da bu tür sorunlar klasikleşmiş masal tiplerinde kalmadı mı ya?' diye düşündüm. Ama daha sonra karakterlerin 21. yy da sıradan bir insan olarak büyümediklerini, daha az diyemesek de daha mantıklı sorunlarla yetişmiş çoğunlukla büyülü varlıklar olduğunu ve bizim gibi altı boş çıkarları için yaşamadıklarını hatırladım. Ben kimdim ki saf duygularını yaşayabilen bu varlıkları bu yüzden yargılayabiliyordum?
Kitapta hoşlandığım bir diğer şeyler çizimlerdi. Ben resimli kitaplara bayılırım ve bu olayı çocuk kitaplarında bıraktığımız için de çok öfkeliyim. Her bölümün başında bir resmin olması -ai ya da çizim mi bilmiyorum ama çok estetik görünüyorlardı- ve bölümü okuyup içine çekildikçe resme dönüp daha dikkatli bir şekilde incelemek çok güzeldi.
Her masalın mutlu bitmediğini artık bilmeyen kalmamıştır elbette ama bu kitapta özellikle de bazı öykülerde keşke öyle olmasaydı dedim. Her öykü kendine has bir hüzün ve çaresizliğe sahipti. Bir çok bölümü bitirdikten sonra beni en üzen öykü buydu dedim ve her seferinde daha da üzüldüm. Canımı sıkan tek şey bu da değildi. Evet öyküler kısadır ve hiçbir zaman bütün soru işaretlerini yanıtlamaz ama bu öykülerin sahip olduğu belirgin özelliklerdendi gizem. Acaba noldu diye okuyup da cevabını alamadığım çok soru vardı. (Jane neden o hekime kendini gösterdi VE NİMRODELE NOLDU ŞUAN NASIL)
Genel olarak böyle bir kitaptı işte. İncelemem biraz edebi olmuş olabilir ama insan bir kitap hakkında düşünürken o kitabın vibeı gibi düşünüyor.
(Not:verdigim puanlar çoğunlukla yaklaşık oluyor cünkü bu konuda çok kötüyüm puanlardan çok inceleme dikkate alınsın.)
··
884 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
