Amanın ne okudum. Sırıtarak son sayfayı kapatıyorum efenim
O kadar soft o kadar tatlı ve masum bir aşk hikayesi okudum kiiii uzun zamandır bu kadar masumuna denk gelmemiştim. E kitabın konusu bu kadar sararken, yazarın da kalemine aşinayken sevmemek imkansızdı. Şimdiiii gelelim bebeğime;
Ardıç üvey babasından yıllarca hayal bile edilemeyecek şiddetlere maruz kalır. Ve bir gün adamın istediği içki eksik diye dövülerek buz gibi karlı bir havada sokağa terk edilir. Ona en çok koyan şey ise yıllarca gördüğü şiddete ses çıkarılmamasının yanında bir de annesinin kapı dışarı edilmesine dahi ses çıkarmaması olur. (Annesinden nefret ettim hiç sevmiyorum pasif insanları ) Tam hipotermi geçirecekken küçük bir kız çocuğu ve annesi Ardıç' ı bulur ve hastaneye yetiştirir. Başka bir akrabası bulunana kadar da kendileriyle kalmalarını isterler. İşte daha o küçük kız çocuğu o soğukta elini tuttuğu an bağlanır Ardıç, Rüya' ya..
Ve bilmediği babaannesini bulur Rüya' nın ailesi ona. En azından sıcak bir yuvası vardır artık..
Yıllar boyunca bağlarını ne Rüya ile ne de ailesiyle koparır. Hep onlardan biri olur Ardıç..
Ama elinden geldiğince Rüya'dan uzak durur. Çünkü buna kendini mecbur hisseder.. Ona istediği o sevgiyi veremeyeceğinden ölesiye korkar..
Ta ki artık Rüya da ona karşı birşeyler hissedene kadar.. (Rüya öyle bir karakter ki sevmemek imkansız. Kitabın bir yerinde Rüya için bıcır bıcır kelimesi geçiyor cidden tam Rüyalık kelime değil de ne gel öpcem seni ) Ben özellikle kitaplarda kıskandırma olaylarına bayılıyorum ve bu iki ana karakter arasında inanılmaz yoğundu. Ardıç'ın uzak durmak isteyip duramaması o kadar tatlıydı ki al böyle sar sarmala cinsinden.
Kitaptaki karakter isimlerinin her birine bayıldım. (Malum ben tuhaf isimler kraliçesiyim seviyorum farklılık naparsınız.) Keza yine kitapta Ardıç'ın, Rüya' ya boks öğretme detayları çok tatlıydı. Beraber inşa edilen, temelleri sağlam bir yolculuk bekliyor bizi bu kitapta. Ben yan karakter aşığı bir insanım ve Nakavt' ın yan karakterlerinin her biri çok tatlıydı. Özellikle Egemen, Çınar ve Ardıç üçlüsü bir araya geldiklerinde gülmekten öldüm ben. Yalnız çok ufak şunu belirteceğim ben bu hikayede Ardıç' tan daha çok Çınar' a üzüldüm. Mahvetti bu çocuğun yaşadıkları beni
Ayyyy kitabın bir yerinde Ardıç ve hiç görmediği babasına dair hatıralar var arkadaşlar o kadar güzeldi ki çok minnoş hissettirdi bana.
Hazır kış ayı da gelmişken soğuklar içinde başlayan ama sizi sıcacık yapacak bir hikaye bekliyor sizleri. Çocukluk aşkı, spor romantizm, yaralı karakterler severler için ideal bir bebek olur kendileri.
Kiiii yazarın kalemini de unutmamak gerek akıl gidiyor ya hu.
İlgisini Çekenlere Şimdiden Keyifli Okumalar Diliyorum
·
410 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.