Zekâ = Mutluluk mu?İnsan ve Duygular
Kitabın başlangıcı ve sonu arasında harika bir uyum var. (Yazma becerisini zekâyla özdeşleştirmesi hoş.)
Beğendim çünkü
Kitap büyük olayları tasvir etmiyor; bir zihnin yükselişine ve düşüşüne tanık oluyoruz. "Zeka ve mutluluk" çatışması. Ayrıca bilişsel gelişim ve cinsellik eşit olmadığında sorunlar olabileceğini de gösteriyor.
Kitapta beğenmediğim tek şey, Aydınlanma Çağı'ndan sonra Romantikler tarafından başlatılan bilim eleştirisi. Bilime ve bilimsel gelişime eleştirel veya etik bir bakış açısıyla yaklaşmak sanatçıların hoşuna gider. Ancak bu yaklaşım her zaman bir "gericilik" tehlikesi taşır. Bu yüzden bilimsel gelişmelere bu kadar eleştirel yaklaşan eserlerden her zaman uzak dururum.
Ancak kitaptaki entelektüel gelişimi takip etmek keyifliydi. Zekâ ve dil, zekâ ve mutluluk, zekâ ve aile ve zekâ ve cinsellik arasındaki çelişkileri okumak keyifliydi.
Elbette kitaptaki en dramatik unsur, Charlie'nin çocukluğunu hatırlamasıydı. Ve ailesi tarafından "zeki olmadığı için" nasıl reddedildiği... Charlie'nin bu yüzden zeki olma takıntısı.
Ayrıca, kitapta farenin varlığı, romanın adının bile fareden gelmesi ve romanın son satırlarının fareyle ilgili olması, bence duygusal güç katıyor.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.