Gargamel aslında köyün bilim insanı gibi. Deney yapıyor, araştırıyor, formüller geliştiriyor, elinde kocaman kitaplar var. Şirinler ise daha çok doğayla uyum içinde yaşayan, sistematik düşünmeyen bir topluluk. Gargamel’in tüm saplantısına rağmen bilme, çözme, dönüştürme isteği aslında insanlığın merak dürtüsünü temsil ediyor Gargamel yalnız, sosyal olarak dışlanmış ve toplumdan kopuk biri. Bu durumda saldırganlık, çoğu zaman bir yardım çığlığı Şirinler köyünde tam bir “ütopya düzeni” vardır: herkes mutlu, herkes aynı, hiçbir çatışma yok gibi görünür. Ama bu tekdüzelik, bireyselliği yok eder. Gargamel bu düzene saldırarak aslında o sahte uyumun altındaki gerçeği gösterir hiçbir toplum mutlak iyi olamaz