Sevmek üzerine...
Bir insanı ne kadar sevebilirsiniz? Onun için her şeyi ama her şeyi yapacak kadar kendinizi ortaya koyabilir misiniz? Peki ya bir kuşu? Bir ormanı? Ne kadar sevebilirsiniz bir ayıyı?
İnsan inandıkları uğruna yaşar. Çünkü yaşamak bir insan için “yalnızca var olmak” değildir. Edouard içinde böyle.
Kendisi birinci Dünya Savaşında ağır yaralanmış yüzünün büyük bir bölümünü kaybetmiş bir asker. Yüzü o kadar kötüdür ki bu hayatta tek yakını olan annesine bile öyle görünmek istemez. Gurur yapar, başına bir çuval geçirir ve annesine de “beni bekleme artık bir ucubeden farkım yok” yazar.
Aradan bir süre sonra hayvan heykeltraşı olan Jeanne ile tanışır ve onun yetenekli elleri sayesinde mükemmel denilebilecek bir yüze kavuşur. Aralarında gerçek bir sevgi başlar…
Doğanın sesini duyan, bir ceylana(ya da başka bir hayvana) verdiği değer bir insanınkinden aşağı olmayan bir çiftin kısa soluklu ama etkileyici hikayesi. Baş kahraman “Kraliçe”. Türünün son canlısı. Rivayetlere göre son kraliçe yok olduğunda karanlık ve lanetli günler başlayacak demektir. İnsanların ve insanlığın daha ne kadar ileri gidebilegini, ne kadar kötü olabileceğini çizmiş bize yazar. Keyifliydi. Bir oturuşta bitti :)
“ Kişinin hayatında değerli kimse kalmadıktan sonra gururlu bir yok oluş, anlamsiz bir yaşamdan iyidir. “
·
115 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.