sizlere dizi tadında bir kitap ile geldim. Zaten kapağı bile nasıl olduğunu anlatıyor. Geçmiş ve şimdiki zaman olarak okuyoruz. Okurken gülümseyip bir o kadar da duygulanıyorsunuz. Ama öyle güzel dostluk işlenmiş ki hayran kaldım diyebilirim. O bağ çok kuvvetliydi gerçekten. Hadi gelelim konusuna.
Eflatun ve Akgün aynı gün aynı saatte doğarlar. Babaları lise yıllarından beri arkadaşlar o zamanlar söz verdiler birbirinden hiç kopmamaya. Anneleri ise üniversite arkadaşları. Babaları verdiği sözü tuttular ve hiç ayrılmadılar. Evlendikleri zaman bile yan yana olan evlerde oturdular. Dostlukları mükemmeldi. Ve bir gün çocukları doğdu. Birinin kızı diğerinin oğlu oldu. Eflatun ve Akgün Tan.
Onlar beraber büyüyen, oynayan sadece birbirinin arkadaşı olan iki çocuk oldular. Her günleri ,saatleri birlikte geçiyordu. Gittikleri okul bile aynıydı. Bir yaramazlık yapsalar saklarlardı. Ahh neler yaptılar neler . Derken artık büyüdüler ve üniversite çağına geldiler. O zaman bile aynı evde yaşıyorlardı. Her zaman birbirlerini çocukluk arkadaşı olarak görselerde ati'nin kalbi artık başka duygular beslemeye başlamıştı. Eflatunu kaybetme korkusu yüzünden hiç bir zaman söyleyemedi.
Akgün birden bire gitme kararı alır ve babasına eflatun beni aramasın diyerek çekip gider.
Onun gidişinin üzerine efla çok üzülür. Ama bir o kadar da hem kırgın hemde kızgındır.
Eflatun küçüklüğünden beri hayali olduğu oyunculuğu yapar. Ünlü bir oyuncu olur. Ama bir gün katıldığı yemek esnasında eski oyuncu arkadaşı tarafından hakarete uğrar.
Aynı mekanda onları duyan başka biri daha vardır. Kim mi? Evet Akgün Tan Acar.
Akgün çok istediği mesleği eline almış ve tanınan bir avukat olmuştur. Tam sekiz yıl sonra aşkını inşaat etmeye kararlı bir şekilde dönüş yapmıştır.
Efla'sının uğradığı hakarete daha fazla dayanamaz ve adama saldırır. Göz göze geldiklerinde efla Ati'sini görünce çok şaşırır.
Eee artık gerisi kitapta.
Bakalım Akgün kendini affettirebilecek mi?
Efla başındaki bir beladan kurtulacak mı?
Hepsi ve daha fazlası için kştabı okumanızı tavsiye ederim.
Çünkü kalp sana çocuk. Herkese Kocaman adam olmuş bu kalp. Bir tek sana çocuk eflatun. Ve ben çocuk olmayı özledim