Herkes babasına bir kitap yazacak.
Sence kitabın son cümlesi ne olurdu?
Ben başlıyorum ;
“Artık seni affetmiyorum, çünkü affetmek bile değer ister.”
84 Yorum
Konu bana karşı olan sevgisizliyin değildi.Konu anneme olan davranışların,onu bir gün güldürüp gecesine onu ağlatacak sözler söylemendi.
Bana öyle bir sevgi verdin ki hayatta bir başka hiç kimsenin sevgisine muhtaç etmediğin için ve bir sevginin samimiyetini çok çabuk anlayabilmemi sağladığın için çok teşekkür ederim. Hayallerime herkes engel olmaya çalışırken yanımda durdun, ağladığım gecelerde görevdeyken bile telefonun başında oldun, mutlu olduğumda benden daha çok mutlu oldun. 13 yaşımda regl olduğumda bile korktuğum için ilk sana söylemiştim, yaşım yirmi oldu lakin hâlâ her regl sancımda sırtımı sıvazlıyorsun. Sürekli ayrı kalmamıza rağmen hep yanı başımda hissettirdiğin için teşekkür ederim baba. Çatışmada olsan bile yanımda oturuyormuşsun gibi hissettirdiğin için teşekkür ederim. Seni çok seviyorum. Eğer bana bir yerde cennet vadetseler ama orada sen olmasan, diğer yerde cehennem verseler ama orada sen varsan inan ki cehennemi seçerim. Lakin o güzel yüreğinden öpüyorum, sen cehennemlik bir insan değilsin. Hayatım ve ömrüm hep sana yakışan bir kız olmakla geçecek. İyi ki varsın, hep var ol.
Gözlerim doldu, bunu mesaj olarak atacağım.🥹 Teşekkür ederim böyle güzel bir ileti için.
Bu yorum görüntülenemiyor
Baba hayatta en büyük sınavım hep sen oldun.
Reklam
Her zaman iyi bir baba olmaya çalıştın ama ne iyi bir baba olabildin ne de bi eş. Annemin affettiği gün affedeceğim seni.
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.